Í Føroyum tók rútmiski tónleikurin seg fram umleið í 1925 og fyrsta plátan við tónleiki ið vit vita um, kom í 1928. Síðani tá hava føroyingar fylgt rákinum, útlendska rákinum, ið altíð hevur verið partur av drívmegini í menningini av tónleikinum her á landi. Hetta hendi fyrst og fremst umvegis útvarpstól og við grammofonplátum.

Útvarpsstøðir sum eitt nú ”normaðurin” (NRK), BBC og Radio Luxembourg – og frá 1957, eisini Útvarp Føroya, hava havt alstóran týdning fyri nøringini av tónleikinum, og tað ið vit nú nevna poppsøga. Við árunum broyttist tónleikurin og alt eftir dugnaskapi, dirvi og umstøðum, er føroyska tónleikasøgan blivin rúgvusmikil og fjølbroytt.

Í bandasavni útvarpsins finnast hópin av tónleikaupptøkum, ið javnan eru partar av innihaldinum, umframt at lurtarar hava møguleika at koma við tilfari.